Over hoe je vrede kan hebben met het gebrek aan controle in een relatie

Alles waar ik in mijn 22-jarige bestaan al zielsveel om heb gegeven, heb ik ofwel gekregen toen ik geboren werd (ouders, familie) of heb ik het zelf uitgebouwd (passieprojecten zoals Yeti Media).

Het is altijd enkel ik en mezelf geweest. Geen afhankelijkheden van anderen. Als er iets verkeerd ging, dan was dat door mijn eigen schuld. Best simpel allemaal. Plots kreeg ik echter voor het eerst een serieuze relatie. (dat is trouwens niets negatiefs, het is het beste dat me is overkomen). Voor een controlerende introvert introduceert dat ook wat nieuwe proble… euh, uitdagingen.

Als introvert zijnde, merk je al snel dat je wat people skills ontbreekt voor een stevige relatie. Goed nieuws: een relatie is ideaal om het te leren. Slecht nieuws: het is dringend. Ik heb het geluk om een heel geduldige, perfecte vriendin te hebben en ik zal haar eeuwig dankbaar zijn voor de tijd die ze me heeft gegeven om me “in te werken” in het concept van een relatie. Nochtans was dat niet altijd eenvoudig, maar ondertussen (na veel lezen, praten – waaronder met Kevin, bedankt – en zelfreflectie) begrijp ik het eindelijk. En na dit artikel, jij hopelijk ook.


Voor het vervolg van het artikel is het belangrijk dat ik even kort de situatie schets. Op moment van schrijven woont mijn vriendin een behoorlijk eindje van me vandaan en ik zie haar ongeveer om de twee weken. Genoeg dagen dus om alleen thuis te zijn en na te denken…

Je hebt geen controle over de andere persoon

Ik heb een erg levendige fantasie. Dat is op veel momenten leuk. Wanneer ik me verveel in de trein, bedenk ik meteen al allerlei scenario’s, verhalen, etc. Het zorgt ervoor dat ik altijd iets heb om over te schrijven en dat ik mijn verschillende alter ego’s in de leefwereld om me heen kan projecteren.

Die medaille heeft echter ook een keerzijde, want je geest heeft zo nooit volledige rust. Steeds denk je na over de wat-als-scenario’s en vaak hebben die een negatieve afloop. Wat als mijn website gehackt wordt, wat als ik dat zeldzame virus krijg, wat als ik morgen mijn job verlies, wat als ik bedrogen word door de mensen waar ik om geef… Die fantasie was vroeger beperkt tot zaken die enkel betrekking hadden tot mezelf (vooral mijn professionele kant), maar liet zich op een andere manier zien wanneer mijn vriendin in mijn leven kwam.

Mijn vriendin kwam steeds vaker voor in mijn fictieve wat-als-scenario’s. Dat kon gerust worden gezien als wantrouwen, maar ik heb het meteen duidelijk gemaakt aan mijn vriendin dat het feit dat mijn fantasie steeds op hol slaat niets met haar te maken heeft. Ze heeft me nooit een reden gegeven om haar niet volledig te vertrouwen, dus ik wist maar goed dat elk wat-als-scenario volledig onterecht was. Na veel te praten met haar, wist zij dat ook en gaf ze me de tijd om aan zelfreflectie te doen. Noem het gerust een spoedcursus “relaties voor introverten“, gedoceerd door jezelf.

De klik kwam er bij mij wanneer ik tot volgend inzicht kwam:

De enige relatie die je voor altijd blijft behouden en waar je steeds controle over hebt, is de relatie met jezelf.

Je bent zelf de grootste bedreiging

Niet de ingebeelde scenario’s waren het grootste gevaar voor de relatie, maar wel ikzelf. Iedere persoon heeft een bepaalde tolerantie voor mensen die hen niet vertrouwen. Bij de persoon die zoveel van je houdt dat ze haar volledige leven met je wil delen – je vriendin – is die tolerantie wat hoger, maar zeker niet onbeperkt. Steeds wanneer je je wantrouwen laat blijken, kost het je krediet bij je vriendin. “Wat als ik het subtiel en indirect vraag, telt het dan ook?” Natuurlijk, zo’n dingen kan je niet subtiel laten uitschijnen. Ze zal je verborgen wantrouwen en de dubbele lading bij alles wat je zegt heel snel merken.

Als je je constant zorgen maakt, is dat al snel het enige waar je nog over kan praten. Weg zijn de leuke, luchtige, grappige gesprekken die er ooit voor zorgden dat ze op je verliefd werd. Elk gesprek eindigt zo met twee personen die steeds meer beginnen twijfelen en overprikkeld worden door de gesprekken. Probeer zo maar eens met een vrolijk hart te gaan slapen…

Denk je dat je vriendin steeds contact gaat blijven zoeken als ze weet dat je haar toch een slecht gevoel gaat geven? Tuurlijk niet, en dat is volledig terecht. Iedereen heeft zijn eigen problemen. Het laatste wat je wil is constant je tijd (en leven) te besteden met iemand die nog meer problemen maakt, zelfs als die enkel bestaan in zijn fantasie.

De harde waarheid

Je hebt geen controle over je vriendin, dat is de harde waarheid die je moet beseffen. Als ze wil, kan ze je bedriegen. Dat kan je nooit uitsluiten. en door dat feit steeds bij haar aan te halen vergroot je enkel de kans dat ze positiviteit en geluk zal zoeken bij anderen. Wat kan jij dan doen? Zorg ervoor dat – wat er ook gebeurt – de relatie met jezelf niet vertroebelt. Wat er ook gebeurt in je omgeving, je moet altijd verder kunnen leven met jezelf. Wees dus de beste persoon, voor jezelf en voor haar. Ze heeft jou gekozen om samen gelukkig te worden, vergeet dat nooit. Vind je levensvreugde terug en – om het in de woorden van mijn vriendin te zeggen – vier het leven samen.

Wat er ook gebeurt in je omgeving, je moet altijd verder kunnen leven met jezelf.

Nog niet hard genoeg?

Oké. Zij kan je morgen bedriegen, klopt, maar jij kan vanavond dood zijn. Wat dan? Heb je dan een relatie gehad waar je van hebt genoten? Heb je überhaupt een mooi leven gehad? Je had de sleutel tot geluk al die tijd in je handen, maar in plaats van die sleutel dankbaar te gebruiken heb je hem weggegooid omdat je er liever aan twijfelde of dat leven niet te mooi is om waar te zijn, in plaats van de sleutel te gebruiken en het zelf te ontdekken. Je was gezegend met een prachtige toekomst en hebt die toekomst letterlijk kapotgedacht, bestaat er nog een groter drama?

Jouw taak is om voor haar de persoon te zijn die je altijd al hebt willen zijn. In mijn geval is dat een gentleman die haar heel graag ziet en alles voor haar zou doen om haar gelukkig te maken. Dus dat is wie ik ga zijn. Wat als je toch bedrogen wordt? Shit happens. Ben jij dan de verliezer? Hoe kan je verliezen als je de beste persoon bent geweest . In voetbal is het niet altijd de beste ploeg die wint, shit happens. Jij kan verder leven met jezelf want je weet dat je de allerbeste persoon voor haar bent geweest. Je hebt jezelf niets te verwijten. Spijt komt altijd te laat. Op je sterfbed ga je nooit denken “had ik maar meer wantrouwen gehad”, maar wel, “had ik maar meer gewoon het leven gevierd met deze prachtige, unieke persoon.”

“Makkelijker gezegd dan gedaan, Thibault.” Klopt, maar bij het begin van deze relatie besefte ik bovenstaande dingen helemaal niet. Sterker nog, bovenstaande inzichten komen van iemand met een confirmation bias die zegt dat alle mensen bedriegen. Als ik er vrede mee kan hebben dat je geen volledige controle kan hebben over een relatie, dan kan jij het al zeker.

Cognitieve gedragstherapie: je krijgt wat je denkt

Straal positiviteit uit en je trekt positiviteit aan. Cognitieve gedragstherapie is een ding, beste lezer. Stel dat je steeds denkt “ik ga een slechte dag hebben”, dan ga je onderbewust steeds manieren zoeken om dat statement te bewijzen, want dat is waar je in gelooft. Je morst wat tandpasta? Zie je wel, slechte dag! Je computer werkt traag? Slechte dag! Zo kom je steeds in die spiraal van negativiteit terecht. Twijfel je steeds aan je relatie? Dan word jij onderbewust de grootste saboteur van je relatie. Je gaat onderbewust steeds manieren zoeken om uiteindelijk te kunnen zeggen “zie je wel, ik zei toch dat ze me ging verlaten.” Uiteindelijk heb je gelijk ja, maar jij was de oorzaak.

Als je vaak worstelt met dit soort what-if’s, lees dan zeker het boek Calm the Fuck Down van Sarah Knight. De clue van het hele boek: geef al je zorgen een categorie op basis van de waarschijnlijkheid dat ze zullen voorkomen.

Calm the fuck down probometer
Maak kennis met de ‘Probometer’. Bron: Calm the Fuck Down (Sarah Knight).

Als de categorie te laag is, verspil er dan ook geen tijd, energie en geld aan. Vooral als je er geen controle over hebt. Waarom elke dag je headspace investeren aan een zorg die niet alleen heel onwaarschijnlijk is, maar waar je bovendien ook geen controle over hebt? Ik weet dat emoties je ervan weerhouden om nuchter na te denken, maar het is van het allergrootste belang dat je even nuchter gaat nadenken over het concept van zorgen maken.

Zoek een hobby

Dit is wellicht de meest praktische tip die ik je kan geven. Als je te veel nadenkt, wil dat zeggen dat je er de tijd voor hebt. Zoek een hobby, iets waar je tijd en energie in kan investeren en gelukkig van wordt. Bij mij is dat bijvoorbeeld gamen, lezen en bijleren. Wanneer ik net in deze relatie kwam, dacht ik zoveel na dat ik geen tijd/energie meer had voor deze hobby’s. Voel je daar niet schuldig over, neem je tijd. Neem de tijd om tot het besef te komen dat je je aanpak en mindset zal moeten veranderen. Je zal merken dat er een kantelpunt komt en dan gaat het steeds beter. Neem het van mij aan. De relatie gaat beter dan ooit (mijn vriendin waardeert enorm dat ik deze relatie zo serieus neem en me ervoor inspan), mijn hobby’s stimuleren me terug en ik kan elk moment van de dag terug volop benutten in plaats van weg te kwijnen.

Dus ga en geniet gewoon van deze prachtige persoon waar je gezegend mee bent. Geloof me, je relatie hangt er van af. Dus erken hoeveel geluk je hebt en geniet, ik weet dat ik dat ga doen.

Author

Write A Comment